A2–B10:44
Every night I drop one coin into my jar.
Tuwing gabi, naglalagay ako ng isang barya sa garapon ko.
It started two years ago, after a hard shift.
Nagsimula ito dalawang taon na ang nakalipas, pagkatapos ng mabigat na shift.
I work at a hotel, cleaning rooms all day.
Nagtatrabaho ako sa hotel, naglilinis ng mga kwarto buong araw.
The jar is small, but it feels heavy now.
Maliit ang garapon, pero mabigat na ito ngayon.
It reminds me of my grandmother's own jar.
Naaalala ko ang garapon ng lola ko.
She saved coins for our family's future.
Nag-iipon siya ng mga barya para sa kinabukasan ng pamilya namin.
Now I do the same, but for myself.
Ngayon, ginagawa ko rin ito, pero para sa sarili ko.
Some nights I feel tired and want to stop.
May mga gabing pagod ako at gusto kong tumigil.
But I drop the coin anyway, without thinking.
Pero ibinabagsak ko pa rin ang barya, nang hindi nag-iisip.
That habit is my quiet pride.
Ang ugali na iyon ang aking tahimik na pagmamalaki.
It shows I can keep a promise to myself.
Ipinapakita nito na kaya kong tuparin ang pangako sa sarili ko.
The jar is not full yet, but it will be.
Hindi pa puno ang garapon, pero darating din ang araw na iyon.
RO
The Coin Jar on My Shelf
by @rommelworld