B10:50
The door clicks shut, and the house feels larger.
Kapı kapanır, ev daha büyük hissettirir.
I stand in the middle of the room, alone.
Odanın ortasında duruyorum, yalnız.
Glasses with lipstick marks wait on the table.
Ruj izleri olan bardaklar masada bekliyor.
Crumbs scatter like tiny memories of laughter.
Kırıntılar, gülüşlerin küçük anıları gibi dağılmış.
I start with the cups, one by one.
Bardaklarla başlıyorum, tek tek.
Warm water runs over the rims.
Ilık su, ağız kenarlarından akıyor.
Soap bubbles carry away the evening's traces.
Sabun köpükleri akşamın izlerini alıp götürüyor.
Each plate returns to its shelf, clean.
Her tabak, temiz bir şekilde rafına dönüyor.
The sponge scrubs away the last small stains.
Sünger, son küçük lekeleri ovuyor.
I wipe the counter with a soft cloth.
Tezgahı yumuşak bir bezle siliyorum.
The room now breathes a different air.
Oda artık farklı bir hava soluyor.
Not empty, but full of what we shared.
Boş değil, paylaştıklarımızla dolu.
AH
The Quiet After the Guests Go Home
by @ahmet_says