Spikdi
A2–B10:30
A2–B10:30
I look out the small window.
Tumingin ako sa maliit na bintana.
The land looks like a quilt.
Parang kubrekama ang lupa sa ibaba.
Fields of green and brown squares.
Mga luntian at kayumangging parisukat.
My emails seem less heavy now.
Parang gumaan ang mga email ko ngayon.
My work worries shrink from up here.
Lumiliit ang mga alalahanin sa trabaho mula dito.
I am just a small person.
Maliit lang ako.
But that thought feels good, not sad.
Pero maganda ang pakiramdam, hindi malungkot.
I remember a patient I helped.
Naaalala ko ang isang pasyenteng tinulungan ko.
My small hands made a difference.
May naitulong ang aking maliit na kamay.
The plane moves on smoothly.
Maayos ang takbo ng eroplano.
I will land and try again.
Bababa ako at susubok ulit.
The view reminds me to be kind to myself.
Pinaalala sa akin ng tanawin na maging mabait sa sarili.
AI
Reflection: Seeing the Patchwork Below
by @aira_38