A2–B10:42
I laced my shoes after three months.
ฉันผูกเชือกรองเท้าหลังจากสามเดือน
My body felt heavy and strange.
ร่างกายฉันรู้สึกหนักและแปลก
The road was empty at 6 AM.
ถนนว่างเปล่าตอนหกโมงเช้า
My legs complained with every step.
ขาของฉันบ่นทุกก้าว
I used to run five kilometers easily.
เมื่อก่อนฉันวิ่งห้ากิโลเมตรได้สบาย
Now one kilometer felt like a mountain.
ตอนนี้หนึ่งกิโลเมตรรู้สึกเหมือนภูเขา
My lungs burned and my chest tightened.
ปอดของฉันแสบและหน้าอกแน่น
I stopped and bent over to catch my breath.
ฉันหยุดแล้วก้มลงเพื่อหายใจ
I thought about giving up for a second.
ฉันคิดจะยอมแพ้แวบหนึ่ง
But I remembered why I started running.
แต่ฉันจำได้ว่าทำไมถึงเริ่มวิ่ง
I wanted to feel strong and free again.
ฉันอยากรู้สึกแข็งแรงและเป็นอิสระอีกครั้ง
So I stood up and took slow steps forward.
ดังนั้นฉันยืนขึ้นแล้วก้าวช้าๆ ไปข้างหน้า
อน
My first run after a long break
by @anuchaworld