B11:07
The night feels long sometimes.
Gece bazen uzun geliyor.
I hold this pen in my hand.
Elimde bu kalemi tutuyorum.
Words start to form on the page.
Kelimeler sayfada belirmeye başlıyor.
They are thoughts I usually keep hidden.
Bunlar genelde sakladığım düşünceler.
This paper takes my heavy heart.
Bu kağıt, ağır kalbimi alıyor.
Maybe these feelings need a place.
Belki bu hislerin bir yere ihtiyacı var.
No one else will ever read them.
Başka kimse bunları asla okumayacak.
That is fine; it offers some comfort.
Sorun değil; bu biraz teselli veriyor.
The truth unfolds just for me.
Gerçek sadece benim için açılıyor.
It lightens the load a little.
Yükü biraz hafifletiyor.
A quiet understanding settles within.
İçimde sessiz bir anlayış yerleşiyor.
Then I close the notebook softly.
Sonra defteri yavaşça kapatıyorum.
Words for the Unspoken
by @mustafa59