B10:45
The rain came fast this evening.
Yağmur bu akşam hızlı geldi.
I had one small umbrella, just for me.
Bende sadece küçük bir şemsiye vardı, sadece benim için.
Then I saw my friend waiting at the corner.
Sonra arkadaşımı köşede beklerken gördüm.
She had no cover, her hair was wet.
Onun hiçbir koruması yoktu, saçları ıslanmıştı.
I ran over and held the umbrella over both of us.
Koşarak yanına gittim ve şemsiyeyi ikimizin üzerine tuttum.
We walked close, our steps found a rhythm.
Yakın yürüdük, adımlarımız bir ritim buldu.
The umbrella was small, but we made it work.
Şemsiye küçüktü ama biz onu işe yarattık.
We laughed when a drop landed on my nose.
Burnuma bir damla düştüğünde güldük.
Sharing that tiny space felt like a team win.
O küçük alanı paylaşmak bir takım zaferi gibi hissettirdi.
We reached her door, both a little damp.
Kapısına ulaştık, ikimiz de biraz ıslaktık.
She said thanks, and I felt warm inside.
Teşekkür etti ve içim ısındı.
That small act reminded me of bigger teamwork.
O küçük davranış bana daha büyük ekip çalışmasını hatırlattı.
YU
Rainy Steps, Shared Path
by @yusuf_lingo