A2–B10:38
I sat in front of my laptop for ten minutes.
Naupo ako sa harap ng laptop ko nang sampung minuto.
The cursor blinked on a blank page.
Kumikislap ang cursor sa blankong pahina.
My hand hovered over the keyboard.
Ang kamay ko ay nakaangat lang sa keyboard.
It was not fear of failure.
Hindi ito takot sa pagkabigo.
It was fear of starting again.
Ito ay takot sa pagsisimula muli.
The last time did not go well.
Ang huling beses ay hindi naging maganda.
I stopped writing for many months.
Tumigil ako sa pagsusulat nang maraming buwan.
Today I told myself one small thing.
Ngayon sinabi ko sa sarili ko ng isang maliit na bagay.
Just one word. Then another.
Isa lang na salita. Tapos isa pa.
I typed “the” and my fear shrank.
Nag-type ako ng “ang” at lumiit ang takot ko.
The first small step is the hardest.
Ang unang maliit na hakbang ang pinakamahirap.
But after that, the path opens.
Pero pagkatapos noon, bumubukas ang daan.
JO
The Small Fear Before Starting Again
by @joy_59