B10:33
I missed the bus by five seconds.
ฉันพลาดรถเมล์ไปแค่ห้าวินาที
I watched it drive away from the stop.
ฉันมองมันขับออกจากป้ายไป
At first I felt a flash of frustration.
ตอนแรกฉันรู้สึกหงุดหงิดวูบหนึ่ง
But then I decided to walk.
แต่แล้วฉันก็ตัดสินใจเดิน
My legs wanted to move slowly.
ขาของฉันอยากขยับช้าๆ
I let them choose the pace.
ฉันปล่อยให้มันเลือกจังหวะเอง
The street felt quieter than before.
ถนนดูเงียบกว่าตอนแรก
I noticed a small garden I missed before.
ฉันสังเกตเห็นสวนเล็กๆ ที่เคยพลาดไป
The air smelled like damp earth.
อากาศมีกลิ่นดินเปียก
I did not need to rush anymore.
ฉันไม่จำเป็นต้องรีบอีกต่อไป
Missing the bus was a strange gift.
การพลาดรถเมล์กลายเป็นของขวัญประหลาด
Sometimes losing time gives you time.
บางครั้งการเสียเวลาก็ทำให้ได้เวลาคืนมา
กิ
The Bus I Didn't Catch
by @kitti29