A2–B10:40
The bus door closed right in front of me.
Otobüs kapısı tam önümde kapandı.
I felt a small wave of annoyance.
Küçük bir rahatsızlık dalgası hissettim.
Then I looked at my watch.
Sonra saatime baktım.
I still had thirty minutes until my meeting.
Toplantıma hâlâ otuz dakika vardı.
So I decided to walk to the office.
Bu yüzden ofise yürümeye karar verdim.
At first, I walked fast and felt tense.
Önce hızlı yürüdüm ve gergin hissettim.
But after a few blocks, my shoulders dropped.
Ama birkaç blok sonra omuzlarım gevşedi.
I noticed the sun on the shop windows.
Güneşin dükkân camlarındaki yansımasını fark ettim.
The smell of fresh bread filled the air.
Taze ekmek kokusu havayı doldurdu.
I slowed down and enjoyed the walk.
Yavaşladım ve yürüyüşün tadını çıkardım.
I walked into the office with a clear mind.
Ofise sakin bir zihinle girdim.
The bus was late, but I was not.
Otobüs geç kaldı ama ben geç kalmadım.
CA
The Bus Left, So I Walked
by @can_49