A2–B10:36
The rain started as I left the office.
ฝนเริ่มตกตอนฉันออกจากออฟฟิศ
I forgot my umbrella again today.
วันนี้ฉันลืมร่มอีกแล้ว
At first, I felt annoyed at myself.
ตอนแรกฉันรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง
But then I let the drops touch my skin.
แต่แล้วฉันก็ปล่อยให้เม็ดฝนแตะผิว
The cold felt like a small wake-up call.
ความเย็นเหมือนเป็นการปลุกเบาๆ
My job search has been long and tiring.
การหางานของฉันยาวและเหนื่อย
Every rejection letter stings a little more.
จดหมายปฏิเสธแต่ละฉบับเจ็บมากขึ้นนิดหน่อย
But this rain is just rain, not a sign.
แต่ฝนนี้ก็แค่ฝน ไม่ใช่สัญญาณอะไร
I can't control the weather or the hiring.
ฉันควบคุมอากาศหรือการจ้างงานไม่ได้
I can only keep walking and try again.
ฉันแค่เดินต่อไปและลองใหม่ได้
So I lifted my face and smiled at the rain.
ฉันเลยเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้ฝน
Rain on My Face
by @chaiwatreads