B10:38
I close the office door behind me.
Isinasara ko ang pinto ng opisina sa likod ko.
The hallway lights flicker for a second.
Kumikislap saglit ang ilaw sa hallway.
I walk to the elevator and press the button.
Naglakad ako papuntang elevator at pinindot ang buton.
The ride down is quiet, just me and my bag.
Tahimik ang pababa, ako lang at ang bag ko.
Outside, the street lamps are already on.
Sa labas, nakabukas na ang mga ilaw sa kalye.
I start the car and the radio plays softly.
Pinaandar ko ang kotse at mahinang tumugtog ang radyo.
The same turns, the same traffic light.
Parehong mga liko, parehong traffic light.
I know every bump on this road by heart.
Kabisado ko na ang bawat lubak sa kalsadang ito.
My shoulders start to loosen as I drive.
Nagsisimulang lumuwag ang balikat ko habang nagmamaneho.
The day's noise fades into the engine hum.
Nawawala ang ingay ng araw sa huni ng makina.
I don't need to think about where to go.
Hindi ko na kailangang isipin kung saan pupunta.
My body knows the way home.
Alam na ng katawan ko ang daan pauwi.
JO
The familiar road home
by @josehere