B10:30
I closed my laptop at seven.
ฉันปิดแล็ปท็อปตอนเจ็ดโมง
My inbox felt like a knot.
กล่องข้อความของฉันเหมือนปมที่ยุ่งเหยิง
I walked to the lake near my home.
ฉันเดินไปที่ทะเลสาบใกล้บ้าน
The water was dark and smooth.
น้ำมืดและเรียบเนียน
A few ducks floated near the edge.
มีเป็ดสองสามตัวลอยอยู่ใกล้ขอบน้ำ
I watched the sky turn from orange to purple.
ฉันมองท้องฟ้าที่เปลี่ยนจากสีส้มเป็นสีม่วง
The emails didn't matter right now.
อีเมลไม่สำคัญในตอนนี้
I felt my shoulders drop.
ฉันรู้สึกว่าไหล่ของฉันคลายลง
The water didn't ask me for replies.
น้ำไม่ได้ถามหาคำตอบจากฉัน
It just held the fading light.
มันแค่เก็บแสงที่ค่อยๆ จางหาย
I thought about tomorrow's tasks.
ฉันคิดถึงงานของวันพรุ่งนี้
They could wait until morning.
พวกมันรอได้จนถึงเช้า
Walking by the water after sending emails
by @nat_53