A2–B10:50
Tonight I watched the last leaf fall.
Ngayong gabi, napanood kong mahulog ang huling dahon.
It spun slowly against the grey sky.
Dahan-dahan itong umikot laban sa kulay-abong langit.
I thought about my own endings.
Naisip ko ang sarili kong mga katapusan.
That job application I never sent.
Yung aplikasyon na hindi ko naipadala.
The dream I kept in a drawer.
Yung pangarap na naitago ko sa drawer.
Sometimes holding on hurts more.
Minsan mas masakit ang kapit.
The tree does not cry for its leaves.
Hindi umiiyak ang puno para sa mga dahon nito.
It waits for the next spring.
Naghihintay ito sa susunod na tagsibol.
Maybe I can do the same.
Siguro kaya ko ring gawin iyon.
Letting go is not giving up.
Ang pagbitaw ay hindi pagsuko.
It is making room for new things.
Ito ay paggawa ng espasyo para sa mga bagong bagay.
I will start again tomorrow.
Magsisimula akong muli bukas.
JO
The Last Leaf Falls
by @josehere