A20:43
I used to look at my friend's desk.
Eskiden arkadaşımın masasına bakardım.
She had a bigger office and a fancier title.
Onun daha büyük bir ofisi ve daha havalı bir unvanı vardı.
My heart felt heavy each time.
Her seferinde kalbim ağırlaşırdı.
Then one rainy evening, I stayed late.
Sonra yağmurlu bir akşam geç saatlere kadar kaldım.
I saw my own small plant on the window.
Pencerede kendi küçük bitkimi gördüm.
It was not big, but it was green.
Büyük değildi ama yeşildi.
I watered it and felt a strange joy.
Onu suladım ve garip bir sevinç hissettim.
I stopped looking at her desk that day.
O gün onun masasına bakmayı bıraktım.
My path is my own, I thought.
Yolum benim, diye düşündüm.
Comparison stole my energy, not my worth.
Kıyaslama enerjimi çaldı, değerimi değil.
Now I grow at my own speed.
Şimdi kendi hızımda büyüyorum.
That is enough for me.
Bu benim için yeterli.
My Own Lane
by @zeyneptalks