B10:37
I close my laptop and put on my shoes.
Dizüstü bilgisayarımı kapatıp ayakkabılarımı giyiyorum.
The same walk every evening, but it never feels boring.
Her akşam aynı yürüyüş, ama asla sıkıcı gelmiyor.
I pass the bakery with the yellow sign.
Sarı tabelalı fırının önünden geçiyorum.
Then the old tree with the crooked branch.
Sonra eğri dallı yaşlı ağaç.
Each landmark feels like a small greeting.
Her bir işaret küçük bir selam gibi geliyor.
My shoulders drop as I walk.
Yürürken omuzlarım düşüyor.
The work thoughts slowly fade away.
İş düşünceleri yavaşça kayboluyor.
I don't need a map for this path.
Bu yol için haritaya ihtiyacım yok.
My feet know every turn by now.
Ayaklarım şimdi her dönüşü biliyor.
Tonight the air smells like rain and earth.
Bu gece hava yağmur ve toprak kokuyor.
I feel lucky to have this small habit.
Bu küçük alışkanlığa sahip olduğum için şanslı hissediyorum.
It is my way of coming home to myself.
Bu, kendime eve dönüş şeklim.
YU
The Walk I Know by Heart
by @yusuf_lingo